Glis Ilias
Επέλεξα το όνομα Glis Ilias ως καλλιτεχνικό, γιατί κουβαλά μέσα του όλα όσα είμαι και θέλω να θυμάμαι.
Το Glis είναι το όνομα που μου χάρισε η μητέρα μου, στη χώρα όπου γεννήθηκα, την Αλβανία.
Το Ilias είναι το όνομα που επέλεξα στην Ελλάδα, τη χώρα όπου μεγάλωσα, σε μια περίοδο της ζωής μου, που αναζητούσα την ταυτότητά μου και τον ρόλο μου στην κοινωνία.
Μαζί, αυτά τα δύο ονόματα,είναι η ρίζες και τη μόρφωση μου, είναι οι πρώτες ανάσες και οι πρώτες σκέψεις μου.
Είναι η αρχή του ταξιδιού μου μέσα στη ζωή και στην τέχνη
είναι αυτά που θέλω να θυμάμαι.
Έτσι ξεκίνησε το ταξίδι μου.
Από πολύ μικρή ηλικία έμαθα να ζω μόνος μου ελεύθερος, με όλα όσα σου προσφέρει η ελευθερία.
Γεμάτος ανησυχίες και ερωτήματα που οι γύρω μου συχνά δεν καταλάβαιναν, αναζητούσα πάντα έναν τρόπο να εκφράζομαι. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, φτιάχνει πράγματα, με τα χέρια, σχεδιάζει, πλάθει, έδινε μορφή σε κάτι που πριν δεν υπήρχε.
Στο κοντινό μου περιβάλλον δεν υπήρχε κανείς να μου δείξει, κανείς να μου πει τι είναι αυτό το «κάτι» που είχα μέσα μου, εκείνη η ανησυχία που δεν με άφηνε να ριζώσω σε μια συνηθισμένη δουλειά ή σκέψη.
Με τον καιρό κατάλαβα πως αυτό το «κάτι» ήταν η ανάγκη μου να δημιουργώ, να δίνω μορφή σε όσα δεν χωρούν σε λόγια.
Έτσι ξεκίνησε το ταξίδι μου στην τέχνη χωρίς να ξέρω πότε, ήταν η αρχή.
Η πορεία μου σε αυτό το ταξίδι.
Η διαδρομή μου στην τέχνη δεν βασίστηκε στις κλασικές ακαδημαϊκές μεθόδους.
Ό,τι έχω μάθει προέρχεται από προσωπική αναζήτηση και ανησυχίες, συνεχή πειραματισμό και αμέτρητες ώρες δοκιμών. Ήταν μια πορεία γεμάτη προσπάθεια, αποτυχίες, αλλά και μικρές αποκαλύψεις που με οδηγούσαν κάθε φορά λίγο πιο κοντά σε αυτό που αναζητούσα.
Έχω δουλέψει σε πολλούς διαφορετικούς τομείς της κοινωνίας, με ξύλα, με μέταλλα, με διάφορα υλικά και ανθρώπους.Τα περισσότερα έσοδα από τις περιστασιακές δουλειές και των περισσότερο χρόνο της ζωής μου, τα εχω επενδυσει ,σε ιδέες υλικά και εργαλεία ,σε ένα περιβάλλον που μου αρέσει να βρίσκομαι στο εργαστήριο μου.
Αυτές οι εμπειρίες, αυτές οι δουλειές με δίδαξαν να μετρώ, να κόβω, να τρίβω, να κατασκευάζω, και πάνω απ’ όλα, να παρατηρώ.
Να βλέπω μέσα μου, αυτό που κρύβεται εκεί που δεν το βλέπεις,και να το μετατρέπω σε σκέψη, και απο σκέψη σε έκφραση σε ύλη.
Η φιλοσοφία μου
Το πιο δύσκολο κομμάτι αυτού του ταξιδιού ήταν να καταλάβω τι σημαίνει πραγματικά «τεχνίτης» και τι «καλλιτέχνης».
Σήμερα, για μένα, οι δύο αυτές έννοιες συναντιούνται
ο τεχνίτης γνωρίζει το πώς, ο καλλιτέχνης αναζητά το γιατί.
Από την αρχή, η τέχνη υπήρξε για μένα ένας τρόπος να εξερευνώ τον κόσμο και τον εαυτό μου, μια ασπίδα, μια φωλιά, ένας τόπος χωρίς περιορισμούς ή προκαθορισμένους κανόνες. Και έτσι έχει παραμείνει.
Μέσα από τη δημιουργία πλησίασα αυτό που νιώθω ως τον δικό μου ρόλο μέσα στην κοινωνία τον δικό μου σκοπό, να δημιουργώ γέφυρες σε όσα δεν λέγονται,
να δίνω μορφή στις ξεχασμένες αξίες.
Η τέχνη ως διαρκής αναζήτηση
Ως καλλιτέχνης αλλά και ως άνθρωπος είμαι ανήσυχος και φιλομαθής.
Μου αρέσει να ανακαλύπτω το νέο, να μαθαίνω και να εξελίσσομαι συνεχώς.
Βλέπω τη δημιουργία ως μια ατελείωτη διαδρομή, όπου κάθε στάδιο είναι μια ευκαιρία να διευρύνω τον τρόπο σκέψης και έκφρασής μου.
Αυτή η ανάγκη για εξερεύνηση με οδήγησε να ασχοληθώ με πολλές μορφές τέχνης και τεχνικής.
Δεν μου αρέσει να ορίζω τον εαυτό μου με τίτλους όπως «ζωγράφος» ή «γλύπτης» παρόλο που αυτά είναι τα βασικά μου μέσα έκφρασης.
Προτιμώ να αφήνομαι και να εξελίσσομαι μαζί με την τέχνη, ανακαλύπτοντας συνεχώς νέες πτυχές της δημιουργίας.
Καλλιτεχνικό Όραμα
Για μένα, αυτό που κάνω δεν έχει όρια ούτε απόλυτους κανόνες.
Είναι μια συνέχεια ενος ταξιδιού, και συνεχής μάθησης.
Μπορεί να ζούμε τώρα σε έναν κόσμο που φαίνεται διαιρεμένος από σύνορα, γλώσσες, κ.τ.λ.π.
Κι όμως, όταν μιλάμε για όλα αυτά, υπάρχει μόνο κάτι, το κοινό πνεύμα, η κληρονομιά του πριν, του τώρα και του μετά.
Κάθε καλλιτεχνικό έργο έχει τον τρόπο να θυμίζει ότι πρέπει να θυμόμαστε.
Όλα τα έργα είναι φτιαγμένα από ανθρώπους για ανθρώπους, φτιαγμένα από τα ίδια υλικά, με τον ίδιο τρόπο.
Η αρχαιοι πολιτισμοι εμείς και η μελλοντικη ,είχαν έχουμε και θα έχουν,γονείς, παιδιά, φίλους. Ο σκοπός των έργων, και η αξίες θα είναι πάντα ίδιες.
Το καλλιτεχνικό μου όραμα και τα έργα μου, επιχειρούν να συνεχίσουν αυτή τη συλλογική ενέργεια,
να δείξουν πως κάθε μορφή, ανθρώπινη ή αφηρημένη, φέρει μέσα της έναν κοινό ρυθμό,
τον ρυθμό της ζωή.
Κι αν σταθείς μπροστά σε ένα οποιοδήποτε έργο μου, θα ακούσεις κάτι.
Τα έργα μιλάνε, για αγάπη, έρωτα, φόβο, χαρά, απώλεια, ελπίδα, μνήμη και όλα όσα δεν χωράνε σε λόγια.